زهر چه غير يار استغفر الله ز بود مستعار استغفر الله دمي كان بگذرد بي ياد رويش از آن دم بي شمار استغفرالله زبان كان تر به ذكر دوست نبود ز سرش الحذر استغفر الله سر آمد عمر ويك ساعت زغفلت نگشتم هوشيار ا

^{بسم الله الرحمن الرحیم}

_{آغاز میکنم بایاد و نام خدا و کرکره پایین کشیده شده این وبلاگ را به بالا خواهم داد اما قبل از هرچیز کمی قیژ قیژ میکند، سروصدا دارد،روغن- نه- به آن روغن نخواهم زد، گرچه سخت است اما به سختی باز میکنم با فشار زیادی که به تن و روحم آمد میگذارم همان بالا باشد و بماند تا دیگر نتوان به پایین کشید.}

^{زمستان اســـتـــ ؛
انـــار نیــســتــم کــه بــرســم بــه دســـتــهــای تـــو
بــرگـــم…نـــــــــــه
در پاییز پــر از اضـــطـــرابــ افـــتـــادنــــم}

^{من چوب خشک درختی هستم که از سوز باد، برگی کنارم نیست.....}

^{با دلم گفتم ای ساده فراموشش کن تا کجا چشم بر این جاده؟ فراموشش کن دست بردار از او خاطره بازی کافیست فرض کن گل نفرستاده فراموشش کن آن نگاهی که دم آخر از او جا مانده پیش او برده و پس داده فراموشش کن مردمان نگهش قله نشینند......هنوز دل که در دره نیفتاده فراموشش کن گفتم این تکه غزل را بفرستم نزدت دل دلی گفت:مشو ساده!فراموشش کن}

هنوز بعد از خداحافظی نشده که بتونم فراموشت کنم و این کار از من بر نمیاد، هر سختی راهی داره که اگه مقاومت داشته باشی میتونی اون کارو انجامش بدی، اما بنظر من تنهامسئله ای که نمیشه انجام داد و به اتمام رسوند فراموش کردن کسی هست که دوسش داشتی. هرروز و هرروز از ذهنم عبور میکنی باتوقفی چند ساعته با صدای ق

^{از روزهای رفته نگو
روزهای مانده را تعریف کن
با چند ماه خداحافظی کنم
به چند خورشید سلام
تا بیایی …. ؟!}